از طعم بعضی از این نسکافه های فوری واقعا متنفرم...انگاری که شکر ندارن!
وقتی مجبور میشم صبحمو با این مدل نسکافه ها شروع کنم...عصبانیتم به این تلخی اضافه میشه...
بعد همه آدمای دور و برمو بسته های کافی میت میبینم و دلم میخواد سر همشونو ببرم و بریزم توی لیوان آب جوش.
نمیشه ولی...
من ترسوتر از این حرفام!!
به جاش لبخند میزنم و توی خیالم زار میزنم و همه شونو توی لیوان آب داغم حل میکنم.
همه چی طعم کسالت بار و گسی داره این روزا!!!
میدونی؟
داشتن عشق تو زندگی درست مثه بودن کش واسه شورته!...
...
بنابراین اگه عاشق نباشی...باید دودستی شورتتو بچسبی!!
پ.ن. خوش به حال بی خیالا...
خوش به حال گاو و الاغ و گوسفند و ....
خوش به حال تو!
