*هوا داره این روزا بی هوا پاییزی میشه....

دو تا کبوتر پشت پنجره اتاقم دارن برای فردا لونه میسازن...

باید امیدوار بود...به بالندگی...به غرور...به بزرگ شدن و کوچک دیدن...به افق فردا...

به پاییزی که همیشه منو عاشق تر از قبل میکنه...

این روزا احساس جالبی دارم...قدیما خیلی وقتا پیش می اومد وقتی از دست یکی شاکی میشدم...

درست عین آتشفشان میشدم...و تلافی حکایت همون مواد مذابی رو داشت که میتونست

خیلی چیزارو به نابودی بکشونه...نمیگم الان شدم الهه معصومیت و بخشش...چون این حس کینه جویی با بهتر بگم کینه ورزی از همون مسائل ژنتیکیه که از بابا به من رسیده...اما به یه سری اصل تو زندگی رسیدم...:

-اول اینکه هیچی تو این دنیا ارزش حرص خوردن نداره....به قول کنفوسیوس فیلسوف بزرگ چینی که گفته: زیاد حرص نخور...شیرت خشک میشه!!!

-دوم اینکه وقتی قسمتی از زندگیتو قیچی میکنی و میسوزونی...دوباره شنیدن و مرور اون بخش میتونه احمقانه ترین کار زندگیت باشه...پس وقتی یه اتفاق یا آدمی رو terminate می کنی...یادت باشه که اگه اثری از اونا دیدی بهش به چشم خنده دارترین جک سال نیگا کنی...وگرنه یه بازنده بدبختی!!

-سوم اینکه مواظب باشی که ارزشا و باورای زندگیتو ارزون ازت نگیرن...بذار بهت بگن خودخواه...دیکتاتور...انحصارطلب و....

اول خودت بعد بقیه!!!(نظر شخصیمه)

-اگه از یکی به عنوان پله ترقی استفاده نمی کنی...هیچ وقت اجازه نده پله ترقی ادم دیگه ای باشی!!

و آخر اینکه دنیا اگه بهترین داور و مجری عدالت نباشه...یکی از موثرترین اونهاست...درست مثه یه flash back !!

باید یاد بگیری اگه به نظر کوچیک میای...بزرگ و بزرگتر باشی...درست بر خلاف آدمای به ظاهر بزرگی که خیلی کوچیک و حقیرن!!

وقتی بود که...آنچه میکردند به ریا میکردند!

اکنون بدانچه نمی کنند...ریا میکنند!!

"فضیل عیاض"

Never mind

*یه چند روزیه که کتاب زهیر پائولو کویلو رو دارم برای بار سوم میخونم...

هر دفعه انگار به چیزای جدیدی میرسم...

این کتاب یکی از بهترین کادوهای زندگیم بود که از یه دوست و همراه عزیز گرفتم...

واقعا مچکرم.

غیبت این دفعه م یه کم زیاد میشه...هم مسافرم...هم اینکه کارای تزمو باید تموم کنم...

شاید برگردم...زود!