*دوست داشتن همیشه گفتنی نیست
گاه نگاه است و سکوت

*  یه عینک آفتابی به من بده!
     خیلی ساله در این مزرعه،
     نور، چشمهامو می زنه!!!.

 

*حتی نبض موهام می زنه

این یعنی خیلی زنده ام.

اما تو باور نکن....!!!

 

 

*دونه چیدم از دستهات

نشستم  سر شونه ات

آواز خوندم برات

گوش سپردم به حرفهات

پر کشیدم تا ایوونت

اما،

چطور بگم؛


پرنده ی تو نبودم.

در عمق هر زندگی، چیزی وحشت آور، سنگین و سخت وجود دارد، چیزی شبیه به یک رسوب، یا یک لکه. در حقیقت رسوب یا لکه ای از غم... به جز قدیس ها، همه ی ما انسانها و در واقع همه ما موجودات زنده به بیماری غم گرفتار هستیم. (کریستین بوبن)

 

 

همیشه همینطوره...هر وقت قراره یه تصمیم مهم بگیرم...عین خر تو گل وا مونم...

مچکرم!

 

خودمم فهمیدم...دست و دلم به نوشتن نمیره...هی به خودم میگم...الان نه!...درس دارم...

الان نه!...باید برم کلاس...الان نه!...مهمون داریم...الان نه!

من دارم باز فرار می کنم...من دارم باز از خودم فرار می کنم!!

دنبال یه جای دنج و ساکتم...یه جا که بتونم تک و تنها...یه مدت واسه خودم بچرم...

از این همه باید و شاید خسته شدم!!

از شنیدن نصیحت خسته م...از اینکه باید همش مراقب باشم کی چی دوست داره...کی از چی خوشش نمیاد...اما میدونی؟

 

گاهی دردهای آدم زیاد میشن، و نمیدونی چطور تسکینشون  بدی، پس می نویسی، هر چند پراکنده و گنگ باشه، گاهی کسی زیاد نیست و تو باید بنویسی همین..!

 

گیرم که تو هم بیای
چی عوض میشه؟!
چی میخواهی بگی که هزار سال نشنیده باشمش؟
هرچی باشه،
تازه تر از بارون و روشنتر از صبح که نیست!
اون رو هم هزار بار شنیده ام.

 

 

......

بیشتر از آنکه تصور کنی خیانت بوده است
و
بیشتر از آنکه باور کنی قلبم را شکسته اند،

اما تو، نه خیانت کردی و نه قلبم را شکستی
تو جگرم را آتش زدی...

زبانم می گوید: به امید روزیکه روزگارت سیاه تر از پر کلاغ
تیره تر از غروب و غمگین تر از دم جدایی باشد،

اما،
دلم می گوید:به امید روزیکه آشیانت بالاتر از آشیان عقاب
چشم انداز نگاهت زیبا تر از بهشت،
بر لبانت لبخند و
صد هزار پری کنیزت باشد.

 همه رنگهای دنیا هم در وجودم جمع شوند من فقط یکرنگ دارم و همین یک رنگ برایم کافیست...!

 

*توی این وفور نعمتِ یکنواختی

توی این فراوونی روز مرگی

یک هیجان بزرگ که هیچی
به یه هیجان ناچیز هم میشه تسلیم شد....

*دو راهی؟
سه راه؟ یا چهار راه؟
بیخود زحمت نکش!
تو دو راهی نموندی...
تو بی راهی موندی!!!

*خصوصی:
بهت قول میدم یه روز مجابت کنم...
اما بی دروغ!!

راستی؟من حتما باید به بعضیا سر بزنم...حتما.
IQ یادت نره باز آبرومو ببریا!!


منوی اصلی

آرشیو

آخرین پست ها

جستجو

بازدید کنندگان